woensdag 15 oktober 2014

Van Leuven naar Gent: Zo Geknipt in Vooruit!

Het was warm, gisteren in BAR STAN. Veel volk, veel bekende gezichten, mannen ook met als openingszin 'Het is niet voor mij, hoor!', een enkele baby hier en daar. We waren een beetje overrompeld door zoveel blije gezichten en zoveel mensen die de moeite namen om meteen langs te komen.

We kregen bloemen van de uitgeverij wat - ik geef het toe, ik had een slechte dag - al bijna voor bleiterij zorgde. Het doet wel iets, zo'n intense periode afsluiten en zien dat iedereen die van ver of dicht bij het project betrokken was je een warm hart toedraagt.

Zaterdag doen we dat - iets minder emo, promise! - over in de Gentse Vooruit. Je vindt ons in het café tussen 15.00u en 19.00u. We brengen een stapel boeken mee, een voorraad roste muntjes en vooral heel veel goesting om jullie te zien!

barstan

donderdag 9 oktober 2014

Signeertijd in Leuven (én Gent)!

UPDATE!!
Zaterdag 18/10 zitten Riet en ik tussen 15.00u en 19.00u in de Gentse Vooruit. Kom gerust langs om eens te bladeren door ons boek, om er eentje met een krabbel te kopen, of voor een babbel en een drankje!

Het scheurkalendertje dat aftelt naar Zo Geknipt! 2 vertoont anorectische neigingen de laatste tijd. Luttele dagen scheiden ons van het snuffelen aan vers gedrukt papier en het ritselen van fris gekapte bladzijden. De sneakweek op Facebook doet ons uitkijken naar wat jij allemaal gaat koken met ons tweede receptenboek.

Wil je graag een exemplaartje met een handtekening? Dat kan!

Het boekenteam woont op Gentse of (dicht bij) Leuvense bodem, dus we voorzien twee momenten waarop we de signeerpen ter hand nemen. (Klinkt chique, nietwaar?)

Op dinsdag 14 oktober 2014 (aka volgende week dinsdag) kan je terecht in Leuven. We zitten dan tussen 16u30 en 21u in Bar Stan. Die plaats is niet zomaar lukraak gekozen. Riet deed vooraf een uitgebreide en jarenlange screening van de Leuvense etablissementen en kan ondertussen met zekerheid zeggen: bij Bar Stan wil zij (en ik dus uiteraard ook!) met veel plezier 4,5u zitten wachten op uw komst.

Binnen-en-buiten voor een boek, dat kan! Net na het werk (vandaar die 16u30), tegen etenstijd, of als kindjesbedtijd is gepasseerd.
Maar wat ook kan is: afspreken met vriend(in)nen, een praatje met ons slaan aan Bar Stans 'grote tafel' (want daar gaan we zitten) en uzelf vervolgens trakteren op lekkers en een babbel op die plezante plek. Riet kan u bijvoorbeeld een Nicole aanbevelen (home-made vlierbloesemlimonade, mmmm) of een blik op het bord waar de -immer aan te raden - dinerkaart staat neergekrijt.

U hoort het. Wij doen dat écht voor ons plezier, pennen in boeken. Vooral in goed gezelschap en met lekkers!


Wat moet je doen?
- Stuur een mailtje naar zogeknipt2@gmail.com en schrijf erbij hoeveel boeken je graag wil.
- Kom dinsdag tussen 16u30 en 21u00 naar Bar Stan.
- Betaal het boek ter plekke. (Het kost 24,95 euro). Liefst zo gepast mogelijk, al houden we rosse muntjes van 5 cent in de aanslag!

Niet uit het Leuvense? Op zaterdag 18/10 van 15u tot 18u30 zijn we te vinden in Gent! Waar juist, dat lees je hier later.

Leuven èn Gent onbereikbaar? Hou de Facebookpagina van Webshop Bambiblauw in de gaten! Want de snelle beslissers die bij die webshop een boek bestellen in pre-order, maken ook kans op een gesigneerd exemplaar!

maandag 6 oktober 2014

Over boekschrijven. En nooit meer. En toch maar ja zeggen. En daar doodcontent om zijn.

Er zijn zo van die momenten dat ik waarlijks mijn beide pollekes kus. Beseffen dat ge in het beste team ever zijt terechtgekomen als het gaat om boekschrijverij, dat laat mij spontaan glimlachen. Zodanig breed zelfs dat de wederhelft vraagt wat voor grappige dingen ik aan het doen ben als ik dit, languit op de bank met mijn benen omhoog, op zondagavond bijeen tokkel.

'Ik denk aan het boek,' zeg ik, 'en hoe goed we dat hebben gedaan, zo zonder kleerscheuren en grote ergernissen.' 'Ha,' zegt hij, 'blij dat ge al dat gefoeter al vergeten zijt.' Ik knik. Het was niet altijd grappig, dat is waar, maar zo gaat dat in het leven. Ik vloekte in het hele proces vast een klein woordenboek bijeen. Omdat ik stress had. Omdat iets niet lukte. Omdat ik een handleiding woord voor woord moest volgen en mij dat niet altijd even goed af gaat. Omdat ik niet content was over de foto's. Omdat ik in tijdsnood kwam. Omdat ik liever wilde lezen, of lopen, in plaats van achter die naaimachine te kruipen. Omdat ik niet alweer tegen mijn kinderen wilde zeggen 'nu niet, gasten, ik ben bezig'. Omdat ik liever in mijn bed kroop dan nachtwerk te doen. Of omdat ik het op sommige dagen gewoon echt had gehad. Maar ook dat hoort er gewoon bij, bedacht ik me.

'Toch blij dat je ja hebt gezegd?' vraagt hij. Absoluut. Ook al vroeg ik me wel eens af 'waarom ik nu toch ook altijd 'ja' moet zeggen', want - zo herinnerde mijn close circle mij - ik had toch 'nooit meer!' gezegd?
Allemaal waar. Meer zelfs, ik had 'nooit meer' gezegd en zelfs 'hou mij tegen als ik nog eens 'ja' durf zeggen', maar met Riet en Kir moést ik dat nog eens proberen. Het was het waard. We waren een machine. Een goed geoliede, menselijke machine. Met schema's en deadlines en lijstjes en een tree structure op Dropbox om u tegen te zeggen. Maar ook met veel 'hup, hup, je kunt het!' naar elkaar. Met urenlange FaceTime overlegrondes die zo broodnodig waren om de fysieke afstand en alle kleine oneffenheden te overbruggen. Met instemmend geknik als er gezucht werd over het jongleren met jobs en kinderen en vrije tijd en tja… dit. Gelukkig hadden we een omgeving die ons die kans gaf, die ons steunde. Om het meer iets van 'ons allemaal' te maken en niet alleen van 'ons drieën', gingen we op weekend.

Op de Valeriushoeve vonden de kinderen elkaar en wij alles wat we nodig hadden. Op een beetje tijd na, dan, want dat hadden we precies altijd tekort. Ik stond er in allerlei gekke en wellicht hoogst onflatterende poses foto's te nemen bij een opstelling die veel moest schuiven omwille van de zon. Geen beeldmateriaal daarvan - gelukkig - wel van andere fijne mensen. Op dit weekend begonnen we voor echt met de uitwerking van de projecten. De eerste resultaten van 'we-stikken-een-boek-bij-elkaar' hielden we daar in onze handen. Het begin ook van een traditie, een jaarlijks ZoGeknipt weekend.

Deze blogpost is dan weer de start van een rondje bloggen door alle vriendelijke ZoGeknipt testers. Via onze Facebook pagina kunnen jullie elke dag doorklikken naar de projecten die zij voor ons testten. Een kleine sneak peek op de inhoud van het boek, als het ware. Veel plezier!

zg2_weekend1zg2_weekend4
zg2_weekend6zg2_weekend8zg2_weekend5zg2_weekend7zg2_weekend3zg2_weekend2
zg2_weekend10zg2_weekend9

zaterdag 4 oktober 2014

Donker met veel lichtjes.

Soms zijn er goeie weken en soms minder goeie, dat is bij u hopelijk ook zo. Enfin, niet dat ik u slechte weken toewens, dat niet. Eerder: weten dat niet elke dag een feestje is voor iedereen, dat brengt wel wat rust in mijn eigen chaotische hoofd.

Soms zijn er weken die al op maandag een knoop in mijn maag leggen, goed voor eindeloos gepieker. Soms blijkt zo'n week achteraf gezien niet zo hels als aanvankelijk gedacht. Soms blijkt zo'n week doorspekt met zoveel fijne dingen. Het donker in mijn hoofd verdreven door zoveel kleine lichtjes.

Hoera voor…

· een zoon die voor het eerst dit schooljaar niet zeurt over de zwemles. Die geen pruillip trekt als ik naar hem zwaai, maar enthousiast terugzwaait.
· vriendinnen die ge altijd kunt bellen en handdoekgewijs ter hulp schieten als uw kinderen er tot 2x toe in slagen hun drinkbus om te stoten. Nét boven het huiswerk. In het zwembad. En de badhanddoek voor de jongste dus én het huiswerk én de vloer mag opdrogen.
· flinke kinderen die anderhalf uur in een wachtzaal in het ziekenhuis zitten waar ab-so-luut niets te beleven valt en mij toch niet de oren van mijn hoofd zeuren ook al heeft mijn eigen - ondertussen uitgehongerde - hoofd verdraaid veel zin om een zaag te spannen.
· prachtige zonsopgangen op weg naar het werk.
· de oudste die nog altijd met zoveel plezier danst. De glimlach als hij buiten komt is goud waard.
· het heftige geknik van de jongste als je niet kan geloven dat hij die tekening helemaal zelf heeft gemaakt.
· mijn benen die mij zonder protest weer vlotjes 10 kilometer ver krijgen.
· herfstavonden waarop je tot middernacht op het dakterras van de Vooruit kan zitten, in goed gezelschap en mét Roomer.
· veel volk op het werk en zoveel energie voelen dat zelfs 10 uur werken niet voelt als een opgave.
· onverwachts vrije dagen voor mezelf en de kinderen.
· zotte beslissingen om Nick Cave in Londen te gaan zien. Of toch niet in Londen. Of misschien ook helemaal niet. En dan toch - zomaar, plots - beslissen om toch te gaan. En tickets te hebben. Ik sleurde haar bijna door de draad van contentement, die Vink!
· Rozebroeken op de middag. Voor het heerlijke gevoel dat ik krijg als ik door het water glijd. Minder hoera voor mijn bovenlijf en de teres major die na amper 4 keer deftig baantjes trekken alweer zo hard veranderen dat vestimentaire problemen weer mijn deel worden.
· kinderen die toch plots dé sport vinden en zo zorgen voor onverwachts rustige zaterdagvoormiddagen.
· grootouders die hen meenemen naar Harry Malter. En dan naar huis.

Hoera voor tijd voor ons. Voor wandelen en bos en boek. Voor plannen.

deweek

donderdag 2 oktober 2014

De bril.

'Uw kind moet een bril, mens, en het is niet de eerste keer dat we dat zeggen.' Het stond er zo niet, maar het klonk wel zo. In realiteit stond er iets gelijkaardigs in veel omfloerstere bewoordingen. Dat ze de dochter al maandenlang hadden gevolgd en dat haar score toch in dalende lijn ging. En dat ik er haast moest achter zetten. Bottom line: 'Spoed u nu toch eens met dat kind naar een oogarts, moeder!'

Het kind in kwestie had nog nooit ergens over geklaagd. Als (bijna) kleinste van de klas belandt ze spontaan op de voorste banken. De tv staat geen metersver weg. Ze is nog nooit ergens tegenaan gefietst. Kneep haar ogen nooit tot spleetjes.
Maar goed, mijn moedergevoel was geraakt en ik belde net voor de vakantie naar de oogarts. In de laatste week van diezelfde vakantie kregen we een kind met een brilletje. Een kind dat vastberaden was om dezelfde te kiezen als haar moeder. En toen er geen identieke bril in kinderversie bleek te zijn, dan maar met een krul in haar neus genoegen nam met het beste alternatief. Een kind dat op slag een ander kind werd. Een kind van wie ik nog altijd een beetje schrik als ik haar met een bril zie. Een kind dat plots nog ouder lijkt dan ze is. Frêler ook.

Niettemin. ♥ dat brilletje.
(En de volgende keer toch maar voor ontspiegelde glazen gaan.)

bril5bril2

maandag 29 september 2014

De kleine lampjesprins.

Het is herfst. Boekentijd. De boekenbeurs komt eraan en daar kijk ik heel erg naar uit. Al is het maar om bij te praten met bekenden en een jaarvoorraad lees- en kijkvoer in te slaan. Het is, in mijn favoriete kinderboekhandel, ook de tijd van de boekvoorstellingen. Twee op een weekend deze keer, en ja, we kwamen met een stapeltje terug buiten.

Het kinderboek dat mij op dit moment het nauwst aan het hart ligt is dat van Leen De Coensel. Eerder verscheen van haar Sander en Anders, nu ligt haar tweede, 'De kleine lampjesprins' in de winkel.

lampjesprins1

Wintervachtje is door het dolle heen wanneer ze te horen krijgt dat ze een broertje krijgt. Helaas komt dat broertje veel te vroeg en mag Wintervachtje hem nog niet zien. Hij moet nog aansterken, zijn vachtje moet nog groeien. Wintervachtje vindt dit allesbehalve fijn. Boos loopt ze weg van huis.

Een verhaal over vroeggeboorte, over het verdriet, de boosheid van broertjes en zusjes. Over hoe het voor iedereen anders is dan verwacht en hoe iedereen zijn manier heeft om daar mee om te gaan.

lampjesprins2

De prachtige tekeningen zijn van Rocío del Moral. Achteraan in het boek staan een aantal methodieken voor ouders of juffen om creatief aan de slag te gaan. En daar mocht ik een kleine bijdrage aan leveren.

lampjesprins3

De kleine lampjesprins, Abimo.
Sander en Anders, De Kangoeroe vzw.

zaterdag 27 september 2014

Ik ben een zwemmer.

Zo, dat weet u dan ook alweer. Waarom ik daar eigenlijk nooit eens over schrijf, vraagt men mij in mijn nabije omgeving. Waarom? Omdat ik over zwemmen bitter weinig te vertellen heb. Of toch niet zo gek veel.

Zwemmen, dat is deel van mij. Dat is altijd mijn ding geweest. Gelukkig vonden mijn ouders - die ik overigens nooit in een zwembad heb gezien - dat ik absoluut snel moest kunnen zwemmen. Thank god for that!
Er was een tijd van swimmathons en estafettetoestanden in de lagere school. Van gele briefjes met mijn naam op aan de muur in de sportzaal. Er was een middelbare schooltijd met een zwembad op wandelafstand waar ik vaak voor of na school nog even binnensprong. Jarenlang zeurde ik om een zwembad in de tuin ("Er was toch plaats genoeg?"). Blijkbaar zo hard en zo vaak dat mijn moeder mij er nog geregeld aan herinnert.

Mijn hele jeugd was een zwembad nooit veraf. Na 1e kan viel het zwemmen helemaal stil. Dat is ondertussen heel wat jaren geleden. De Gentse zwembaden waren ook niet zo royaal met hun openingsuren voor werkende mensen, al is dat uiteraard maar een zwak excuus.

Een jaar geleden pikte ik de draad weer op. Ik dropte mijn kinderen al een aantal jaren wekelijks in het water, vurig hopend dat een van de drie toch datzelfde plezier in zwemmen zou vinden. De zomer dat mijn zoon mij verbaasde met zijn fantastisch mooie schoolslag was die drang om baantjes te trekken er plots weer. Ik startte onzeker. Hoe zou dat zijn, na een kleine 20 jaar? Het ging. Vlot. Verbazend vlot. Mijn kleine, competitieve zwem-ik stak prompt de kop weer op. Ja, u leest dat goed, wat zwemmen betreft ben ik competitief. Al uit(te) zich dat - op schoolcompetities na - voornamelijk in wedstrijdjes met mezelf. Zwemmen in een club, daar hebben mijn ouders het nooit over gehad. En toen ik besefte dat dat bestond was ik veel te onzeker om mijzelf met anderen te meten. Maar geen nood, er is geen groot zwemkampioen aan mij verloren gegaan. Ik ben een blije amateur.

Nu leg ik mezelf doelen op, afhankelijk van hoe ik me voel, hoeveel volk er in het water zit, of er banen zijn of niet… Ik hou niet van mannen die aan mijn tenen blijven hangen. Ik hou wel van mannelijke crawlzwemmers die ik met mijn schoolslag kan bijhouden. Ik hou niet van moeten 'inhalen', wel van oneindig veel witte tegels zien voorbijschuiven. Ik hou niet van de deining die een klas zwemmertjes voortbrengt, wel van een regelmatige slag. Van het kloppen van mijn hart, van het water dat over mijn badmuts glijdt, van de smaak van het water in Rozebroeken.

Het absolute einde: een zo goed als leeg zwembad.
Het water en ik.
Eindeloos doorgaan.
Het voelt niet als een opgave. Het gaat vanzelf.

Ik ben een waterman.

vrijdag 19 september 2014

De cover.

We zijn er bijna. Nog een paar dagen keihard doorwerken en dan is het niet meer aan ons. Dan is het bijna echt en is er niets meer aan te veranderen.

We zijn blij. Enfin, ik toch, en ik hoop van harte dat Riet en Kir dat ook zijn. Het was een fijne rit. Merci, lievekes!

Riet doet jullie vast nog wel eens het verhaal van de coverfoto die eigenlijk helemaal niet als coverfoto was bedoeld. Maar het klopte, die foto, voor ons allemaal, en zo'n zalig zotte Zanne, daar kon niemand aan weerstaan.

Nog héél even wachten en dan houden we hem met z'n allen in onze handen.

Cover_zo geknipt2.pdf

fotografie: Yves Schepers

Oon ruimt op: boeken

Omdat niemand ooit is doodgegaan van wat fysieke arbeid maakte ik van mijn laatste week verlof gebruik om eens met de grove borstel door het huis te gaan. Het regende. De kinderen waren zoet met vriendjes. Perfect voor wat rommelen in huis.

Uit de boekenkast viste ik deze exemplaren. Mogelijks wil iemand van jullie ze overnemen.

boek_stapel

Pattern book 'Flora' van Reprodepot. €20,00 inclusief verzending.
Met de meegeleverde cd print je zelf je papier. Vaak gebruikt voor vlaggetjes, inpakpapier voor kleine dingen en knutselpapier voor de dochter. Meer info hier en hier.

boek_retrodepot_flora

Patter book 'Folk' van Retrodepot. €20,00 inclusief verzending.
Zelfde systeem als hierboven. Meer info hier en hier.

boek_retrodepot_folk

Taal is zeg maar echt mijn ding. €6,00 inclusief verzending. *VERKOCHT*
Meer info hier.
Helaas was dit boekje het niet echt. Taal is anders nochtans echt wel mijn ding. Maar meningen verschillen en het kreeg goeie kritieken.

boek_taal

Relax Mama! van Uitgeverij Snor. €10,00 inclusief verzending. Mooi vormgegeven, zoals we gewoon zijn van Uitgeverij Snor. * VERKOCHT*

boek_relaxmama

Simple Sewing van Lotta Jansdotter. €20,00 inclusief verzending.
Mijn eerste 'naaiboek', maar ondertussen mag het wel wat uitdagender zijn. Ideaal voor beginners, en anders uiteraard ook gewoon mooi.

boek_lottajansdotter

Allemaal Rokjes van Mme Zsazsa. €15,00 inclusief verzending. * VERKOCHT*
Geen nood, ik geef mijn gepersonaliseerde exemplaar niet weg, al was het maar om de tekst van Els. Ik heb hem gewoon dubbel, that's all. Deze is trouwens ook gehandtekend door Mme herself.

boek_allemaalrokjes

Sukie's, iron-ons for t-shirts. Voor 98% heel, m.a.w. hier en daar een figuurtje uitgeknipt. €14,00 inclusief verzending. * VERKOCHT*

boek_sukie

Ikea's Houden van textiel, volledig gratis, enkelf verzendingskosten. *GERESERVEERD*

boek_houdenvantextiel

Voor de geïnteresserden, stuur mij een mail op oontjesblog@gmail.com. Idem voor extra foto's of vragen.

zaterdag 13 september 2014

Ik was iemand nog een duoticket verschuldigd voor de DIY fashion fair van La Maison Victor.

Gezien alle onschuldige handen op een ander onschuldig aan het wezen zijn, zeg ik zomaar off the top of my head: 28! Na even tellen blijkt dat Marieke DM te zijn! Stuur je mij een mailtje, zodat ik jou en je 'partner' op de guest list kan laten zetten?