Vijf

Mijn cadeautje werd vijf. Vijf, begot.

Hij dacht vast: 'Scheer u weg, vier!'



Al zou het ook kunnen dat het ridders en prinsessen thema van vorige week er voor iets tussen zat.



'Kijk eens vriendelijk,' vroeg ik, bij poging 7438 om de vervaarlijk met zijn wapen zwaaiende ridder te ontwijken en tegelijk de ontspanknop in te drukken. Maar ik geef toe: 'Sta eens stil!' kwam er ook bij kijken, inclusief licht dwingende ondertoon. Maar of het resultaat beter was... oordeelt u zelf.



We started off met dit gezicht, nochtans, dus het zwaard was een noodzakelijk kwaad. U dacht toch niet dat hij zich op zijn laatste dag van zijn vierde levensjaar makkelijker zou laten fotograferen? Misschien morgen, bij vijf, eens kijken of 'hoe sneller je stil staat en lief kijkt, hoe sneller je weer weg mag' wel doordringt.



Gelukkig zien we meestal dit. Gekke gezichten. Die horen bij cadeautjes.

Love you, kleintje.



vier · drie · twee

For the love of that band.

"Ik heb twee tickets voor Tindersticks geboekt, Lief," zei ik, in al mijn enthousiasme, en vergat daarbij dat goeiemorgen ook nog op zijn plaats was. Zo vroeg op de ochtend was het, toen ik het Twitter bericht las en zag dat ze de 20e verjaardag van hun eerste plaat hier bijna om de hoek kwamen vieren. Een speciale set voor 250 mensen met het nieuwe boek en een genummerde zeefdruk erbovenop. Daar moest ik zelfs geen seconde over nadenken. Zelfs niet vòòr 07.00u op een doordeweekse dag.

Het Lief liet zijn goeiemorgen ook achterwege en mompelde slaperig: "En wat als ik moet werken?" Zelfs een nuchtere opmerking op een nuchtere maag kon de pret niet drukken. Hij moest niet werken. Mijn enthousiasme over die ochtendlijke beslissing nam met de weken alleen maar toe. Niet in het minst omdat ik mezelf en bij uitbreiding mijn hele gezin een Tindersticks bad gaf. Alle platen werden van onder het stof gehaald en intens beluisterd, zelfs in die mate dat de vierjarige hele stukken meehumde.

Dat luisteren, écht luisteren... ik was vergeten hoe meeslepend dat is. Hoe allesoverheersend het gevoel is een nummer 'te voelen'. Zo intens soms, dat alles errond moet wijken. Er moest veel wijken de laatste weken.

Het was een mooie avond, die 10e mei. We zagen hen al vaak, de afgelopen 15 jaar, getuige de toegangskaartjes in cd doosjes die zelfs nog gewag maakten van Belgische franken, en de zorgvuldig opgeplooide playlist, gestolen na een concert waar het Lief een spurtje trok om toch maar de centrale zitjes op de eerste rij te kunnen bemachtigen.
Het was anders, deze keer. Rustiger. Meer ontspannen. Er kon al eens een lach af. En er werd gepraat tussen de nummers door. Gegrapt toen er dingen verkeerd liepen. Zo anders. Maar even overweldigend.

Waar ik uithang tegenwoordig? Aan de bruinigheidsgraad van mijn vel en het aantal freckles te zien: in de zon.
Mijn lijf heeft het nodig om na al die miserabele maanden en de gemiste zomer van vorig jaar mijn vitamine D levels weer wat op te krikken.

De nieuwe hanger steekt machtig goed af tegen dat beetje bruin. Fluo·strak·retro.
I wear it with pride.
En omdat u vast geen boodschap heeft aan een foto van mijn oorlellen: matching oorbellen aan een takje.



Dit en nog meer fraais, allemaal bij BE sisters.

Boerderijweekend in Limburg.

'Koeien hebben mooie ogen.' Iemand verwerkte my line ooit in een stukje poetry, en alhoewel er geen boerin aan mij is verloren gegaan, moest ik toch geen twee keer nadenken toen we plots de vraag kregen of we 'volgend weekend' niet op boerderijweekend wilden gaan. Volgend weekend was het laatste weekend van de paasvakantie en ons kinders wierpen terecht op: "Dat is raar, hé, mama, pas vertrekken als de vakantie bijna gedaan is?" Dat was inderdaad zo, maar dit weekend had geen van ons willen missen. Zelfs het Lief die een nachtdienst achter de kiezen had bij ons vertrek moest daar geen twee keer over nadenken.

Waar we naartoe trokken was geheim. Een boerderij, dat wisten we, en dat laarzen wel een goed idee zou zijn, dat ook.
Spannend. Vijf dagen gezaag op voorhand van hoe en wat en waar, mama? Thank god voor camera's in de auto, braaf dat ze waren!

De boerderij en hun eigenaars sloten we op slag in ons hart. Een hartelijke ontvangst (tot 3 keer toe, zo gaat dat namelijk voor tv) die ons 36 uur later liet besluiten: hier komen we zeker nog eens terug.



Niet getreuzeld, meteen actie.


Ons Billy. Huurkonijn van dienst.Ons Isaak. Oppasser van dienst.


Everybody likes a good brushing.


Kleine boer, grote stal.


Farm Fun, klaar voor alle kinderfeestjes.


1 man, 2 dingen tegelijk. Not such a good idea.


Sommige kindertjes waren na dag 1 zo enthousiast dat ze al om 04.00 uur paraat stonden om de koeien te melken. Nog een uur vroeger dan nodig.
En dat op zondag... *geeuw*


·
Veel gelegenheid om zelf foto's te maken was er niet. Alle foto's waar ik zelf op sta zijn van de hand van Patrick Weltjens van het Akkermanshof.
Twee dagen met een cameraploeg in uw kielzog viel uiteindelijk zeer goed mee. 't Waren lievekes, alle drie. En zo gaat dat dus:



Als de zoon later klankman wordt, dan was het beslist door Pieter.


Of wie weet... toch maar boer, misschien?


De boerderijvlaggenlijn, gemaakt uit het restje van de jurk, gaat in elk geval richting Bocholt. Als bedankje voor een onvergetelijk weekend.



Wie de reportage van Vlaanderen Vakantieland wil bekijken, dit kan hier.

Wij logeerden in het Akkermanshof in Bocholt, reden pony in de Breugelhoeve en speelden boerengolf op de Alpacaboerderij.

Zand, wind en heel veel plaats.

Het strand was koud en winderig. Net zoals ik het graag heb.
Ik sleepte hen mee, tegen hun zin. (net zoals hier en hier)
'Koud, mam!'
'Die wind, mam!'
'We hebben geen schoppen, mam!'

Maar ook zonder schoppen, en ondanks de wind, renden en schreeuwden ze anderhalf uur de longen uit hun lijf. Wanneer gaan ze toch eens leren dat het met een strand nooit mis kan gaan?

twee brave · een schobbejak


(on)voorzichtig met schoenen


aarzelen in de branding


helemaal loos gaan


kabientjes zijn altijd fotogeniek


klein kind · groot strand


♥ broertjes


Een verlaten strand. Geef mij maar dat.

Brain food (2)

De geur van vers gemaaid gras. Volledig verdrongen na al die maanden somberheid. Mijn hoofd vult zich met herinneringen aan lang vervlogen tijden. Zonniger tijden.

De eerste tekenen van de lente. Elk jaar opnieuw. Overweldigend voor mijn hart.



Prettig weekend!

Happy Animals meets Kisuliini. Het romperpatroon.

Waarom de patronen in Ottobre plots weer allemaal Finse namen hebben? Geen idee. Het helpt niet meteen om de naam te onthouden, maar de Kisuliini in kwestie bleef toch stevig in mijn hoofd gebeiteld. Ik was al even op zoek naar een rompertjespatroon, want met al die baby's op til ben ik maar beter goed voorzien van maatjes 56.
Maar. De Kisuliini heeft een gewone ronde halsopening. Niet meteen wat ik kersverse ouders in handen wil stoppen. Kledingstukken over een babyhoofd trekken is meestal al zo'n gedoe dat het maar beter vlot kan gaan.



Happy Animals to the rescue, dus. Een beetje bijgetekend, want mijn geliefde patroon begint pas bij maat 62. Resultaat? Een romper met een enveloppehals, getekend en al. Voor u.

Links de aangepaste versie, rechts de originele met raglanmouwen. De twee op elkaar passen aan de oksel, and done.



Het patroon schrijft voor dat de boordstof er biaisgewijs wordt aangezet (preferably met de flatlockmachine, jaja). Ik was in doubt. Zoveel boordstof biaisgewijs aanzetten (de onderrand is een lang stuk van 55 cm), daar had ik niet zoveel zin in. Dus koos ik voor smalle boordjes aan de hals (2,5 cm breed) en een ietsje breder stuk aan de beentjes (4 cm breed), waar ik dan ook gelijk de drukknopen op kon bevestigen.



Het komt erop neer om de strook voor het achterste deel en de strook voor het voorste deel goed op te delen en dan in gelijke delen te verdelen zodat de spanning overal gelijk is. Iets zoals dit:



Vergeet de boordstof niet te verstevigen als je hier de drukknopen in bevestigt! Sowieso is verstevigen altijd een goed idee als er drukknopen in het spel zijn.



Toegegeven, het ziet er wel wat vreemd uit met die verschillende breedtes van boordjes. Volgende keer misschien toch maar gelijktrekken. Of de biaiswijze toepassen.

Ik had natuurlijk ook gewoon een romperpatroon kunnen zoeken met een enveloppehals, inderdaad. Mijn Ottobre collectie is helaas niet zo uitgebreid. Mochten jullie toch romper- of andere babypatronen hebben die aan te raden zijn voor hele kleine maatjes, laat het dan gerust weten.
Voor wie maat 56 van beide patronen wil combineren: hier vind je mijn ingescande versie. Mouwloos, voorlopig, maar het wordt er het weer voor, I'm sure. Voor de ander maten kan je de twee originele patronen gebruiken.

Now if you'll excuse me, ik moet dringend een baby gaan zoeken. Too cute.



Patroon beschikbaar hier. Vergelijk even met een andere romper en pas desgewenst lengte en breedte nog aan.
Tricot: Lillestof bij Stofeerlijk

Amsterdam, anders.

Amsterdam met 4 vriendinnen.
Onder wie 1 totaal onvoorbereide, een keer raden wie.

4 vriendinnen, dat is babbelen. Zonnen. Fietsen. Slenteren. Kopen. Nog meer babbelen. Slapen.

En bovenal veel genieten.



openbare bibliotheek amsterdam · dakterras


openbare bibliotheek amsterdam · jeugdafdeling


hier geslapenWe doen niet aan woordgrappen, vandaag, maar werkelijk: een aanrader.Met gratis fietsen. Heaven!


toilet bij droog design


stedelijk museum · op de lijst voor de volgende keer


fermob spotten in de 9 straatjes


zitten op de dam · letterlijk


sproeten verzamelen in het vondelpark


geshopt 1 · hay bij droog design


geshopt 2 · uppercase bij atheneum boekhandel


geshopt 3 · tony's chocolonely bij Exota



Op de lijst voor de volgende keer, met stip het Stedelijk Museum. En nog véél meer tijd uittrekken voor boekenwinkels.

Meer Amsterdam bij haar.