donderdag 2 oktober 2014

De bril.

'Uw kind moet een bril, mens, en het is niet de eerste keer dat we dat zeggen.' Het stond er zo niet, maar het klonk wel zo. In realiteit stond er iets gelijkaardigs in veel omfloerstere bewoordingen. Dat ze de dochter al maandenlang hadden gevolgd en dat haar score toch in dalende lijn ging. En dat ik er haast moest achter zetten. Bottom line: 'Spoed u nu toch eens met dat kind naar een oogarts, moeder!'

Het kind in kwestie had nog nooit ergens over geklaagd. Als (bijna) kleinste van de klas belandt ze spontaan op de voorste banken. De tv staat geen metersver weg. Ze is nog nooit ergens tegenaan gefietst. Kneep haar ogen nooit tot spleetjes.
Maar goed, mijn moedergevoel was geraakt en ik belde net voor de vakantie naar de oogarts. In de laatste week van diezelfde vakantie kregen we een kind met een brilletje. Een kind dat vastberaden was om dezelfde te kiezen als haar moeder. En toen er geen identieke bril in kinderversie bleek te zijn, dan maar met een krul in haar neus genoegen nam met het beste alternatief. Een kind dat op slag een ander kind werd. Een kind van wie ik nog altijd een beetje schrik als ik haar met een bril zie. Een kind dat plots nog ouder lijkt dan ze is. Frêler ook.

Niettemin. ♥ dat brilletje.
(En de volgende keer toch maar voor ontspiegelde glazen gaan.)

bril5bril2

maandag 29 september 2014

De kleine lampjesprins.

Het is herfst. Boekentijd. De boekenbeurs komt eraan en daar kijk ik heel erg naar uit. Al is het maar om bij te praten met bekenden en een jaarvoorraad lees- en kijkvoer in te slaan. Het is, in mijn favoriete kinderboekhandel, ook de tijd van de boekvoorstellingen. Twee op een weekend deze keer, en ja, we kwamen met een stapeltje terug buiten.

Het kinderboek dat mij op dit moment het nauwst aan het hart ligt is dat van Leen De Coensel. Eerder verscheen van haar Sander en Anders, nu ligt haar tweede, 'De kleine lampjesprins' in de winkel.

lampjesprins1

Wintervachtje is door het dolle heen wanneer ze te horen krijgt dat ze een broertje krijgt. Helaas komt dat broertje veel te vroeg en mag Wintervachtje hem nog niet zien. Hij moet nog aansterken, zijn vachtje moet nog groeien. Wintervachtje vindt dit allesbehalve fijn. Boos loopt ze weg van huis.

Een verhaal over vroeggeboorte, over het verdriet, de boosheid van broertjes en zusjes. Over hoe het voor iedereen anders is dan verwacht en hoe iedereen zijn manier heeft om daar mee om te gaan.

lampjesprins2

De prachtige tekeningen zijn van Rocío del Moral. Achteraan in het boek staan een aantal methodieken voor ouders of juffen om creatief aan de slag te gaan. En daar mocht ik een kleine bijdrage aan leveren.

lampjesprins3

De kleine lampjesprins, Abimo.
Sander en Anders, De Kangoeroe vzw.

zaterdag 27 september 2014

Ik ben een zwemmer.

Zo, dat weet u dan ook alweer. Waarom ik daar eigenlijk nooit eens over schrijf, vraagt men mij in mijn nabije omgeving. Waarom? Omdat ik over zwemmen bitter weinig te vertellen heb. Of toch niet zo gek veel.

Zwemmen, dat is deel van mij. Dat is altijd mijn ding geweest. Gelukkig vonden mijn ouders - die ik overigens nooit in een zwembad heb gezien - dat ik absoluut snel moest kunnen zwemmen. Thank god for that!
Er was een tijd van swimmathons en estafettetoestanden in de lagere school. Van gele briefjes met mijn naam op aan de muur in de sportzaal. Er was een middelbare schooltijd met een zwembad op wandelafstand waar ik vaak voor of na school nog even binnensprong. Jarenlang zeurde ik om een zwembad in de tuin ("Er was toch plaats genoeg?"). Blijkbaar zo hard en zo vaak dat mijn moeder mij er nog geregeld aan herinnert.

Mijn hele jeugd was een zwembad nooit veraf. Na 1e kan viel het zwemmen helemaal stil. Dat is ondertussen heel wat jaren geleden. De Gentse zwembaden waren ook niet zo royaal met hun openingsuren voor werkende mensen, al is dat uiteraard maar een zwak excuus.

Een jaar geleden pikte ik de draad weer op. Ik dropte mijn kinderen al een aantal jaren wekelijks in het water, vurig hopend dat een van de drie toch datzelfde plezier in zwemmen zou vinden. De zomer dat mijn zoon mij verbaasde met zijn fantastisch mooie schoolslag was die drang om baantjes te trekken er plots weer. Ik startte onzeker. Hoe zou dat zijn, na een kleine 20 jaar? Het ging. Vlot. Verbazend vlot. Mijn kleine, competitieve zwem-ik stak prompt de kop weer op. Ja, u leest dat goed, wat zwemmen betreft ben ik competitief. Al uit(te) zich dat - op schoolcompetities na - voornamelijk in wedstrijdjes met mezelf. Zwemmen in een club, daar hebben mijn ouders het nooit over gehad. En toen ik besefte dat dat bestond was ik veel te onzeker om mijzelf met anderen te meten. Maar geen nood, er is geen groot zwemkampioen aan mij verloren gegaan. Ik ben een blije amateur.

Nu leg ik mezelf doelen op, afhankelijk van hoe ik me voel, hoeveel volk er in het water zit, of er banen zijn of niet… Ik hou niet van mannen die aan mijn tenen blijven hangen. Ik hou wel van mannelijke crawlzwemmers die ik met mijn schoolslag kan bijhouden. Ik hou niet van moeten 'inhalen', wel van oneindig veel witte tegels zien voorbijschuiven. Ik hou niet van de deining die een klas zwemmertjes voortbrengt, wel van een regelmatige slag. Van het kloppen van mijn hart, van het water dat over mijn badmuts glijdt, van de smaak van het water in Rozebroeken.

Het absolute einde: een zo goed als leeg zwembad.
Het water en ik.
Eindeloos doorgaan.
Het voelt niet als een opgave. Het gaat vanzelf.

Ik ben een waterman.

vrijdag 19 september 2014

De cover.

We zijn er bijna. Nog een paar dagen keihard doorwerken en dan is het niet meer aan ons. Dan is het bijna echt en is er niets meer aan te veranderen.

We zijn blij. Enfin, ik toch, en ik hoop van harte dat Riet en Kir dat ook zijn. Het was een fijne rit. Merci, lievekes!

Riet doet jullie vast nog wel eens het verhaal van de coverfoto die eigenlijk helemaal niet als coverfoto was bedoeld. Maar het klopte, die foto, voor ons allemaal, en zo'n zalig zotte Zanne, daar kon niemand aan weerstaan.

Nog héél even wachten en dan houden we hem met z'n allen in onze handen.

Cover_zo geknipt2.pdf

fotografie: Yves Schepers

Oon ruimt op: boeken

Omdat niemand ooit is doodgegaan van wat fysieke arbeid maakte ik van mijn laatste week verlof gebruik om eens met de grove borstel door het huis te gaan. Het regende. De kinderen waren zoet met vriendjes. Perfect voor wat rommelen in huis.

Uit de boekenkast viste ik deze exemplaren. Mogelijks wil iemand van jullie ze overnemen.

boek_stapel

Pattern book 'Flora' van Reprodepot. €20,00 inclusief verzending.
Met de meegeleverde cd print je zelf je papier. Vaak gebruikt voor vlaggetjes, inpakpapier voor kleine dingen en knutselpapier voor de dochter. Meer info hier en hier.

boek_retrodepot_flora

Patter book 'Folk' van Retrodepot. €20,00 inclusief verzending.
Zelfde systeem als hierboven. Meer info hier en hier.

boek_retrodepot_folk

Taal is zeg maar echt mijn ding. €6,00 inclusief verzending. *VERKOCHT*
Meer info hier.
Helaas was dit boekje het niet echt. Taal is anders nochtans echt wel mijn ding. Maar meningen verschillen en het kreeg goeie kritieken.

boek_taal

Relax Mama! van Uitgeverij Snor. €10,00 inclusief verzending. Mooi vormgegeven, zoals we gewoon zijn van Uitgeverij Snor. * VERKOCHT*

boek_relaxmama

Simple Sewing van Lotta Jansdotter. €20,00 inclusief verzending.
Mijn eerste 'naaiboek', maar ondertussen mag het wel wat uitdagender zijn. Ideaal voor beginners, en anders uiteraard ook gewoon mooi.

boek_lottajansdotter

Allemaal Rokjes van Mme Zsazsa. €15,00 inclusief verzending. * VERKOCHT*
Geen nood, ik geef mijn gepersonaliseerde exemplaar niet weg, al was het maar om de tekst van Els. Ik heb hem gewoon dubbel, that's all. Deze is trouwens ook gehandtekend door Mme herself.

boek_allemaalrokjes

Sukie's, iron-ons for t-shirts. Voor 98% heel, m.a.w. hier en daar een figuurtje uitgeknipt. €14,00 inclusief verzending. * VERKOCHT*

boek_sukie

Ikea's Houden van textiel, volledig gratis, enkelf verzendingskosten. *GERESERVEERD*

boek_houdenvantextiel

Voor de geïnteresserden, stuur mij een mail op oontjesblog@gmail.com. Idem voor extra foto's of vragen.

zaterdag 13 september 2014

Ik was iemand nog een duoticket verschuldigd voor de DIY fashion fair van La Maison Victor.

Gezien alle onschuldige handen op een ander onschuldig aan het wezen zijn, zeg ik zomaar off the top of my head: 28! Na even tellen blijkt dat Marieke DM te zijn! Stuur je mij een mailtje, zodat ik jou en je 'partner' op de guest list kan laten zetten?

woensdag 10 september 2014

Bedlectuur.

Ik heb er even op moeten wachten, maar het was het wachten meer dan waard. Tyler Knott Gregson is ruim anderhalf jaar mijn dagelijkse gezel bij de eerste ochtendlijke koffie. Mijn liefde voor zijn teksten maakte in die tijd wat evoluties door. Van zijn typewriter series die mij vaak baffled en een tikje ongefocusd naar het scherm lieten staren, over zijn haiku's die ik steeds meer ging appreciëren, naar zijn lange teksten die er momenteel voor mij met kop en schouders bovenuit steken. Mijn gemoed evolueerde mee, dat spreekt.

TKG1

Ik sloeg meteen aan het bladeren, op zoek naar 'gevaarlijke' teksten. Naar deze die ik niet kan lezen zonder even ergens anders te zijn.

Deze is er eentje van. Sinds jaar en dag de cover van mijn Pinterest bord.

TKG2

woensdag 3 september 2014

Hoe zou het nog zijn met… de boekentas?

Als ik zie hoe de page views van deze pagina skyrocketen werden er heel wat boekentassen gemaakt, de afgelopen weken. Ik kreeg hier en daar wat vragen, of linken naar exemplaren, zoals deze jongensversie en deze meisjesversie. Super om te zien! Link gerust naar jouw exemplaar, dan kom ik eens kijken.

Toen ik aan 'de boekentas' begon hoopte ik vurig dat ze twee leerjaren zou overleven. De teller staat voorlopig op drie. Na dat derde jaar vond ik ze eigenlijk aan vervanging toe, wegens behoorlijk gekreukt en toch een beetje heel erg vuil, maar de dochter wilde daar niets van horen. Ik had ze nog nooit gewassen (de boekentas, dan), omdat ik vreesde dat de vlieseline zou loskomen. We sloten een deal, de dochter en ik. De boekentas ging haar vierde levensjaar in op voorwaarde dat ik ze mocht wassen. Ging dat fout, dan kwam er een nieuwe.

Het ging helemaal goed. De vlieseline in het rugpand liet inderdaad een beetje los, maar niet in die mate dat ze niet meer bruikbaar is. Ik schoof ze wel nog eens onder mijn naaimachine, want de nylondraad van het stiksel liet het op sommige plaatsen wat afweten. Voor de rest - op hier en daar wat vlekken en afgesleten hoeken - ziet ze er nog wel ok uit. In elk geval stukken beter dan ik had verwacht.

boekentas1boekentas2boekentas5boekentas4

Nog zelfgemaakte boekentassen die het drie/vier jaar overleven? Wie durft wassen, ondanks de vlieseline?

maandag 1 september 2014

La Maison Victor DIY Fashion Fair: win je toegangsticket!

Zo. Een nieuwe maand, een nieuw ritme. Het is wat wennen voor iedereen. Hoog tijd om die eerste september wat aangenamer te maken.

Ik mag een duoticket weggeven voor de DIY fashion fair op 21 september. Hier vind je alle informatie en oh boy, daar zitten wel wat workshops tussen die ik zelf ook zou willen volgen. Helaas moet yours truly op die dag naar een trouwpartij aan de andere kant van het land, maar niet getreurd, het wordt voor alle partijen een fijne dag.

Ook zin in twee gratis kaartjes? Laat voor maandag 8 september een reactie na en met wat geluk komen jullie namen op de gastenlijst terecht!

donderdag 28 augustus 2014

Online vs. offline spelen.

Het is stil aan tafel. Niet omdat er keurig gegeten wordt, maar omdat er nieuwe Lego in huis kwam. Iedereen bouwt in opperste concentratie.

Ze zijn zeldzaam, die stille momenten. Meestal is er een scherm mee gemoeid. Of boeken. Vaker het eerste dan het laatste, helaas. Al mag ik dat misschien niet zo stellen, dat 'helaas'. Het een moet al wat harder aangemoedigd/afgeremd worden dan het ander, dat is waar, maar net als lezen heeft ook spelletjes spelen (lees: gamen) zijn positieve kanten. Toch, ik blijf het moeilijk vinden om daar een lijn in te trekken. We willen kansen geven, zorgen dat ze mee zijn met hun tijd, dat ze weten wat er leeft, dat ze technieken onder de knie krijgen, inzicht krijgen, vaardigheden trainen... Tegelijk willen we uiteraard niet dat ze een halve dag in de zetel hangen, amper nog bewegen, minder spelen en vooral: constant kibbelen over wie al het langste heeft gespeeld.

De mensen van Lego nodigden ons uit voor wat inzichten in die twee werelden, die van het online en het offline spelen. Terwijl de kinderen met de blokken bouwden mochten wij luisteren naar een prof die best wel wat interessants wist te vertellen over die kleine digital natives en hun spelgedrag.

De 11-jarige was na afloop best nieuwsgierig naar wat de professor te vertellen had. Het klonk hem als muziek in de oren dat online spelen voordelen heeft. Snel beslissingen nemen, keuzes maken, doelen bereiken, tactisch inzicht krijgen, oog-hand coördinatie verbeteren… Hij knikte instemmend. De 11-jarige begrijpt gelukkig ook dat het niet alleen maar naar een scherm kan worden gekeken. Dat de blokken ook moeten renderen en het moet gezegd: we mogen absoluut niet klagen. Online en offline gaan hier hand in hand. Met Harry Potter voorop. De boeken, de films, de oude Lego sets (wie er nog staan heeft en er vanaf wil: mail mij!) en ook de Lego games uit de iTunes store. Het loopt vlotjes in elkaar over. Boeiend. Uitermate boeiend.

Er zijn regels bij ons, ja. De iPad komt niet uit de kast zonder dat de timer wordt opgezet. In de eerste weken van ons leven mét iPad ging het wel duusd miljard keer per dag: "Maar x zit al zo lang op de iPad! Niet waar! Toch wel!." Ik moet er geen tekeningetje bij maken. Om horendol van te worden, dat gekissebis. De oplossing hier was: time slots invoeren. Geen gezeur over wiens beurt het is, hoe lang het nog duurt en wie er het meeste speelt. Elk een half uur. Punt. Al zijn we daar in de vakantie wel wat soepeler in. Levels mogen uitgespeeld worden, dat spreekt, tenzij we merken dat er een beetje gesjoemeld wordt, want een nieuw level beginnen twee minuten voor de timer afloopt… mja, dat hebben ze uiteraard ook al geprobeerd.

Maar waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben... Hoe gaat dat bij jullie?

lego_hp