maandag 1 september 2014

La Maison Victor DIY Fashion Fair: win je toegangticket!

Zo. Een nieuwe maand, een nieuw ritme. Het is wat wennen voor iedereen. Hoog tijd om die eerste september wat aangenamer te maken.

Ik mag een duoticket weggeven voor de DIY fashion fair op 21 september. Hier vind je alle informatie en oh boy, daar zitten wel wat workshops tussen die ik zelf ook zou willen volgen. Helaas moet yours truly op die dag naar een trouwpartij aan de andere kant van het land, maar niet getreurd, het wordt voor alle partijen een fijne dag.

Ook zin in twee gratis kaartjes? Laat voor maandag 8 september een reactie na en met wat geluk komen jullie namen op de gastenlijst terecht!

donderdag 28 augustus 2014

Online vs. offline spelen.

Het is stil aan tafel. Niet omdat er keurig gegeten wordt, maar omdat er nieuwe Lego in huis kwam. Iedereen bouwt in opperste concentratie.

Ze zijn zeldzaam, die stille momenten. Meestal is er een scherm mee gemoeid. Of boeken. Vaker het eerste dan het laatste, helaas. Al mag ik dat misschien niet zo stellen, dat 'helaas'. Het een moet al wat harder aangemoedigd/afgeremd worden dan het ander, dat is waar, maar net als lezen heeft ook spelletjes spelen (lees: gamen) zijn positieve kanten. Toch, ik blijf het moeilijk vinden om daar een lijn in te trekken. We willen kansen geven, zorgen dat ze mee zijn met hun tijd, dat ze weten wat er leeft, dat ze technieken onder de knie krijgen, inzicht krijgen, vaardigheden trainen... Tegelijk willen we uiteraard niet dat ze een halve dag in de zetel hangen, amper nog bewegen, minder spelen en vooral: constant kibbelen over wie al het langste heeft gespeeld.

De mensen van Lego nodigden ons uit voor wat inzichten in die twee werelden, die van het online en het offline spelen. Terwijl de kinderen met de blokken bouwden mochten wij luisteren naar een prof die best wel wat interessants wist te vertellen over die kleine digital natives en hun spelgedrag.

De 11-jarige was na afloop best nieuwsgierig naar wat de professor te vertellen had. Het klonk hem als muziek in de oren dat online spelen voordelen heeft. Snel beslissingen nemen, keuzes maken, doelen bereiken, tactisch inzicht krijgen, oog-hand coördinatie verbeteren… Hij knikte instemmend. De 11-jarige begrijpt gelukkig ook dat het niet alleen maar naar een scherm kan worden gekeken. Dat de blokken ook moeten renderen en het moet gezegd: we mogen absoluut niet klagen. Online en offline gaan hier hand in hand. Met Harry Potter voorop. De boeken, de films, de oude Lego sets (wie er nog staan heeft en er vanaf wil: mail mij!) en ook de Lego games uit de iTunes store. Het loopt vlotjes in elkaar over. Boeiend. Uitermate boeiend.

Er zijn regels bij ons, ja. De iPad komt niet uit de kast zonder dat de timer wordt opgezet. In de eerste weken van ons leven mét iPad ging het wel duusd miljard keer per dag: "Maar x zit al zo lang op de iPad! Niet waar! Toch wel!." Ik moet er geen tekeningetje bij maken. Om horendol van te worden, dat gekissebis. De oplossing hier was: time slots invoeren. Geen gezeur over wiens beurt het is, hoe lang het nog duurt en wie er het meeste speelt. Elk een half uur. Punt. Al zijn we daar in de vakantie wel wat soepeler in. Levels mogen uitgespeeld worden, dat spreekt, tenzij we merken dat er een beetje gesjoemeld wordt, want een nieuw level beginnen twee minuten voor de timer afloopt… mja, dat hebben ze uiteraard ook al geprobeerd.

Maar waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben... Hoe gaat dat bij jullie?

lego_hp

zondag 24 augustus 2014

Wolken. Zee.

Soms is er niet meer nodig dan: "Kom, we gaan naar zee!" Ook al is het al avond. Ook al is het niet erg warm. Ook al waait het.

Het strand op zijn best, wat mij betreft. Leeg. Winderig.

IMG_3123

Geef het kind een uitgestrekte vlakte en hij gaat al helemaal loos in 'sporen trekken'.
IMG_3022

Kitesurfers. Altijd een beetje jaloers, ik.
IMG_3041

IMG_3092

Groot strand. Kleine jongen. Vreemde lucht. En een vlieger.
IMG_3074

Meisje. Dood diertje. Again.
IMG_3119

Het duurde ook niet lang voor de schoenen uitgingen, de broeken werden opgestroopt en de mouwen opgerold. Of niet. Een boeltje werd het sowieso.
IMG_3086

Een mooi boeltje, die drie. Dat wel.
IMG_3150

donderdag 7 augustus 2014

De kraanvogel.

Dat het leven niet altijd over rozen gaat, dat weten we allemaal. Soms haalt het stevig uit. Hard. En onverwachts.

Toen ik met deze kraanvogel in mijn handen stond had ik net te horen gekregen dat het leven niet zo lief was voor een van mijn beste vrienden. Ik slikte even om zoveel symboliek. Om het toeval dat ik enkele dagen voordien hier net een kraanvogel koos en dat ik die nu nooit zomaar zal opspelden, maar wel om een verdraaid veelbetekenende reden. Vechten, verdorie.

aboutabrooch1_DSC_0882
aboutabrooch2_DSC_0828

Al een geluk dat ik mijn GoT liefde even opzij schoof en deze niet koos.

woensdag 6 augustus 2014

'Of ik eigenlijk niet nog eens een keertje moest bloggen', kreeg ik hier te horen. Euh. Welja. Eingenlijk wel. Deze stek lijkt wel aardig verwaarloosd.

Het waren drukke maanden, want er was een boek dat moest worden gevuld en foto's die moesten worden gemaakt en tig coole naaisels (waar u ongetwijfeld razend benieuwd naar bent, ja ja, geef het maar toe) die tijdig moesten af zijn om te worden geshoot.

De lente begon met een lentedip, maar omdat mijzelf schoppen onder mijn gat geven mij niet vreemd is, een duidelijke note to self, goed in het zicht.

DSC_3546

Er was voor het eerst sinds lang nog eens een trouwfeest, waar yours truly fotograaf van dienst was en de camera dus overal meeging, ook naar het toilet.

DSC_0971

Er was een café met een betekenisvolle tekst:

DSC_0507

*'n dag, 'n jaar, 'n eeuw
ik weet dat liefde lente is
maar ook een beetje sneeuw.
*

Er waren momenten waarop ik blijkbaar tijd had om mij te verdiepen in de anatomie van de musca domestica.

DSC_0097

Er was een rommelmarkt met dingen die ik niet nodig had, maar het was voor het goede doel. En dit was mooi. En vol herinneringen.

DSC_3641

Er was een nieuwe verzameling, waarbij uiteraard een echte Harry Potter toverstaf hoorde die waarachtig een kern van perenboomhout had.

DSC_3650

Er was een huis vol draadjes, pluizen, stofresten, spoelen in 30 kleuren en ook bobijnen die ik niet nodig had, maar die een trouwe bondgenoot bleken en mij een beetje gezelschap hielden, temidden van de chaos.

DSC_0846

Er was ook zomer. En vakantie.

En was zon. Veel zon. En zee. En joelende kinderen.
Lang geleden alweer, zo lijkt het toch.

Nu is er bijna een boek. Bijna. Bijna. Bijna.
Na de deadline snor ik die vakantiefoto's op.
Beloofd.

woensdag 21 mei 2014

Zes

Hij was de eerste jarige op deze blog, vier jaar geleden ondertussen.
Vandaag is hij al zes en werkten we ons door het vierde feest op 8 dagen.

Gelukkige verjaardag, mijn kleintje!

felixzes
felixzes2
zeswafels
felixfeest
felix6en2

Kronen recycleerden we van hier en hier. Hemdjes van hier en hier.

vijf · vier · drie · twee

donderdag 15 mei 2014

Theo!

En toen stond ik plots met een vers geplooid Theo patroon in mijn handen, een beetje met gemengde gevoelens. Aan de ene kant keicurieus om de smalle versie uit te testen (de hemdjesliefde is hier nog altijd groot), aan de andere kant ook wat schrik voor mijn eigen kunnen na zo'n enorm lange naaipauze.

Dat er ooit een Theo zou komen, dat stond al vast van het moment dat ik dit zag. En toen ik het hemdje in kwestie in mijn handen had werd dat gevoel alleen maar opnieuw bevestigd.

Een Theo, dus. Ik nam een smalle 122 over voor de zoon van 116 en die zit als gegoten. Mooi aansluitend, niet te krap aan de armen, niet te wijd rond het lijf. Perfect. Winkelwaar.

Ik knipte van enthousiasme meteen twee hemden en volgde nauwgezet de handleiding (enfin, toch zo nauwgezet als mijn hoofd dat toeliet). Topding 1: ik hoef helemaal niet alle naden te overlocken, want 90% zit mooi weggewerkt. Topding 2: de accenten. Niet standaard bij versie a (de basisversie), maar ik gooide ze er toch maar bij, uit curiositeit. Dat lukt dus, en dat geeft een machtig schoon effect. Topding 3: ik weet nu ook hoe je proper manchetten aanzet. Niet dat ik het al geprobeerd heb, dat is voor later, maar een duidelijke handleiding: check! Topding 4: er zijn zo van die hemdenfolies zoals sluitbiezen en plooikes aan de mouwen die ik er nu niet bij deed, maar die dus wel kunnen en op de blog van Mamasha uitgebreid zijn uitgelegd.

Enfin, ik ben nu echt wel verkocht - net als de zoon - en ga u dan nu even om de oren slaan met wat fotomateriaal. Voor het eerste naaiproject in eeuwen vergeeft u me dat vast.

theo1theo9theo4theo3theo5theo2theo7theo6theo8

Patroon: Theo van zonen09

dinsdag 13 mei 2014

Three

*Three's my lucky number. And fortune come in threes.*

i_aprilo_aprilf_april

naar: Three van Massive Attack.

zondag 11 mei 2014

April

April was vanalles door elkaar. Het begon met afzien. Verliezen. Negeren. En potjes toedraaien. Ergens proberen te geloven dat alles goed komt, dat ook.

Er was London. Vakantie. Uitgaan. Gin tonic drinken. Vriendjes. Zon. Buiten spelen!

London_StPauls
Gravensteen

Het waren ook weken van loopkilometers vreten. Daar onnoemelijk veel plezier in krijgen. Grenzen verleggen. En volop genieten van de prachtige achtertuin van mijn stad.
Meersen

April was een keerpunt. Stilletjesaan weer uit dat dal klimmen. En op het einde weer rotsvast geloven dat alles goed komt.

Als dit niet het beste bewijs is, dan weet ik het ook niet meer.

Naaien

vrijdag 9 mei 2014

De reünie.

Dat is gewoon al twee jaar geleden. De wederhelft en ik keken elkaar eens aan en schudden ons hoofd. Twee jaar. Zoveel fijne herinneringen. Aan zotte plannen smeden, voorbereidingen, sleuren met honderdduusd bananendozen, 100 slabben stikken na elkaar, of rokjes naaien, of baby-shirts. You name it and we did it. Oh boy, wat een goed geoliede machine waren wij toch. Als hoogtepunt: een heel weekend doordoen. Meer dan 4000 vrolijke gezichten bij elkaar en op zondag bleiterij. Van vermoeidheid. En emoties. Omdat het nog zoveel beter was geweest dan we ooit hadden gehoopt.

De fijne mensen van Who's That Girl die ons toen ochtendlijk geijsbeer en getob voor onze kleerkast bespaarden, vonden dat het tijd was voor een reünie. En zo verzamelde de Leuvense en de Gentse helft tijdens de paasvakantie in de Gentse shop. Samen met veel WTG volk, volop eten en drinken en ook een handvol kinders die zij en ik niet uitbesteed kregen. En wat doen die dan, terwijl hun moeders praten, drinken en passen? Wel, dit:

2014-04-16 15.52.29