donderdag 7 augustus 2014

De kraanvogel.

Dat het leven niet altijd over rozen gaat, dat weten we allemaal. Soms haalt het stevig uit. Hard. En onverwachts.

Toen ik met deze kraanvogel in mijn handen stond had ik net te horen gekregen dat het leven niet zo lief was voor een van mijn beste vrienden. Ik slikte even om zoveel symboliek. Om het toeval dat ik enkele dagen voordien hier net een kraanvogel koos en dat ik die nu nooit zomaar zal opspelden, maar wel om een verdraaid veelbetekenende reden. Vechten, verdorie.

aboutabrooch1_DSC_0882
aboutabrooch2_DSC_0828

Al een geluk dat ik mijn GoT liefde even opzij schoof en deze niet koos.

woensdag 6 augustus 2014

'Of ik eigenlijk niet nog eens een keertje moest bloggen', kreeg ik hier te horen. Euh. Welja. Eingenlijk wel. Deze stek lijkt wel aardig verwaarloosd.

Het waren drukke maanden, want er was een boek dat moest worden gevuld en foto's die moesten worden gemaakt en tig coole naaisels (waar u ongetwijfeld razend benieuwd naar bent, ja ja, geef het maar toe) die tijdig moesten af zijn om te worden geshoot.

De lente begon met een lentedip, maar omdat mijzelf schoppen onder mijn gat geven mij niet vreemd is, een duidelijke note to self, goed in het zicht.

DSC_3546

Er was voor het eerst sinds lang nog eens een trouwfeest, waar yours truly fotograaf van dienst was en de camera dus overal meeging, ook naar het toilet.

DSC_0971

Er was een café met een betekenisvolle tekst:

DSC_0507

*'n dag, 'n jaar, 'n eeuw
ik weet dat liefde lente is
maar ook een beetje sneeuw.
*

Er waren momenten waarop ik blijkbaar tijd had om mij te verdiepen in de anatomie van de musca domestica.

DSC_0097

Er was een rommelmarkt met dingen die ik niet nodig had, maar het was voor het goede doel. En dit was mooi. En vol herinneringen.

DSC_3641

Er was een nieuwe verzameling, waarbij uiteraard een echte Harry Potter toverstaf hoorde die waarachtig een kern van perenboomhout had.

DSC_3650

Er was een huis vol draadjes, pluizen, stofresten, spoelen in 30 kleuren en ook bobijnen die ik niet nodig had, maar die een trouwe bondgenoot bleken en mij een beetje gezelschap hielden, temidden van de chaos.

DSC_0846

Er was ook zomer. En vakantie.

En was zon. Veel zon. En zee. En joelende kinderen.
Lang geleden alweer, zo lijkt het toch.

Nu is er bijna een boek. Bijna. Bijna. Bijna.
Na de deadline snor ik die vakantiefoto's op.
Beloofd.

woensdag 21 mei 2014

Zes

Hij was de eerste jarige op deze blog, vier jaar geleden ondertussen.
Vandaag is hij al zes en werkten we ons door het vierde feest op 8 dagen.

Gelukkige verjaardag, mijn kleintje!

felixzes
felixzes2
zeswafels
felixfeest
felix6en2

Kronen recycleerden we van hier en hier. Hemdjes van hier en hier.

vijf · vier · drie · twee

donderdag 15 mei 2014

Theo!

En toen stond ik plots met een vers geplooid Theo patroon in mijn handen, een beetje met gemengde gevoelens. Aan de ene kant keicurieus om de smalle versie uit te testen (de hemdjesliefde is hier nog altijd groot), aan de andere kant ook wat schrik voor mijn eigen kunnen na zo'n enorm lange naaipauze.

Dat er ooit een Theo zou komen, dat stond al vast van het moment dat ik dit zag. En toen ik het hemdje in kwestie in mijn handen had werd dat gevoel alleen maar opnieuw bevestigd.

Een Theo, dus. Ik nam een smalle 122 over voor de zoon van 116 en die zit als gegoten. Mooi aansluitend, niet te krap aan de armen, niet te wijd rond het lijf. Perfect. Winkelwaar.

Ik knipte van enthousiasme meteen twee hemden en volgde nauwgezet de handleiding (enfin, toch zo nauwgezet als mijn hoofd dat toeliet). Topding 1: ik hoef helemaal niet alle naden te overlocken, want 90% zit mooi weggewerkt. Topding 2: de accenten. Niet standaard bij versie a (de basisversie), maar ik gooide ze er toch maar bij, uit curiositeit. Dat lukt dus, en dat geeft een machtig schoon effect. Topding 3: ik weet nu ook hoe je proper manchetten aanzet. Niet dat ik het al geprobeerd heb, dat is voor later, maar een duidelijke handleiding: check! Topding 4: er zijn zo van die hemdenfolies zoals sluitbiezen en plooikes aan de mouwen die ik er nu niet bij deed, maar die dus wel kunnen en op de blog van Mamasha uitgebreid zijn uitgelegd.

Enfin, ik ben nu echt wel verkocht - net als de zoon - en ga u dan nu even om de oren slaan met wat fotomateriaal. Voor het eerste naaiproject in eeuwen vergeeft u me dat vast.

theo1theo9theo4theo3theo5theo2theo7theo6theo8

Patroon: Theo van zonen09

dinsdag 13 mei 2014

Three

*Three's my lucky number. And fortune come in threes.*

i_aprilo_aprilf_april

naar: Three van Massive Attack.

zondag 11 mei 2014

April

April was vanalles door elkaar. Het begon met afzien. Verliezen. Negeren. En potjes toedraaien. Ergens proberen te geloven dat alles goed komt, dat ook.

Er was London. Vakantie. Uitgaan. Gin tonic drinken. Vriendjes. Zon. Buiten spelen!

London_StPauls
Gravensteen

Het waren ook weken van loopkilometers vreten. Daar onnoemelijk veel plezier in krijgen. Grenzen verleggen. En volop genieten van de prachtige achtertuin van mijn stad.
Meersen

April was een keerpunt. Stilletjesaan weer uit dat dal klimmen. En op het einde weer rotsvast geloven dat alles goed komt.

Als dit niet het beste bewijs is, dan weet ik het ook niet meer.

Naaien

vrijdag 9 mei 2014

De reünie.

Dat is gewoon al twee jaar geleden. De wederhelft en ik keken elkaar eens aan en schudden ons hoofd. Twee jaar. Zoveel fijne herinneringen. Aan zotte plannen smeden, voorbereidingen, sleuren met honderdduusd bananendozen, 100 slabben stikken na elkaar, of rokjes naaien, of baby-shirts. You name it and we did it. Oh boy, wat een goed geoliede machine waren wij toch. Als hoogtepunt: een heel weekend doordoen. Meer dan 4000 vrolijke gezichten bij elkaar en op zondag bleiterij. Van vermoeidheid. En emoties. Omdat het nog zoveel beter was geweest dan we ooit hadden gehoopt.

De fijne mensen van Who's That Girl die ons toen ochtendlijk geijsbeer en getob voor onze kleerkast bespaarden, vonden dat het tijd was voor een reünie. En zo verzamelde de Leuvense en de Gentse helft tijdens de paasvakantie in de Gentse shop. Samen met veel WTG volk, volop eten en drinken en ook een handvol kinders die zij en ik niet uitbesteed kregen. En wat doen die dan, terwijl hun moeders praten, drinken en passen? Wel, dit:

2014-04-16 15.52.29

vrijdag 18 april 2014

De Winnaar.

Nodig om een winnaar te trekken:

· vakantie
· tijd
· een bak playmobil
· stickertjes en een pen
· minstens 1 kind met nagels die er niet uitzien alsof ze een hele dag in de aarde hebben gewroet

35_kidsdinge

Als wij goed kunnen tellen ben jij de gelukkige, Ann Van Den Plas!

dinsdag 15 april 2014

Jurken te koop.

Kleine meisjes worden echt wel groot. Benen te lang. Jurken te kort.

*OPGELET*
Jurken voor fijne meisjes! Moeilijk om er een maat op te plakken gezien de frêle gestalte van de dochter. Best opmeten!
15 euro inclusief verzending binnen België.
Klik op de foto of de link voor meer foto's.

1. De boerderijjurk met rimpelrok, volledig gevoerd.
farm dress
okselbreedte: 32 cm · lengte: 70 cm

2. De rozeballonnenjurk met blinde rits en gevoerd bovenstukje.
ballonnen
okselbreedte: 31 cm · lengte: 63,5 cm

3. De indianenjurk uit het boek met blinde rits en gevoerd bovenstukje.
trotse dochter
okselbreedte: 31 cm · lengte: 62 cm

4. De Japanse bloemenjurk, iets steviger katoen, niet gevoerd.
Japanse bloemenjurk
okselbreedte: 33 cm · lengte: 73,5 cm

5. De Petit Pan jurk
petit pan hanako rouge
okselbreedte: 31 cm · lengte: 67 cm

6. Het eerste Antoinettetje met blinde rits en gevoerd bovenstukje.
Antoinette_°
okselbreedte: 30 cm · lengte: 63 cm

7. Het communie Antoinettetje met blinde rits en gevoerd bovenstukje.
antoinette°
okselbreedte: 30 cm · lengte: 65 cm

Voor wie interesse heeft: laat in de comments je mailadres achter of zorg dat ik je kan contacteren via je blog.

vrijdag 11 april 2014

London with kid. Again.

Net zoals toen trokken de grote jongen en ik opnieuw naar London. De stad waar ik altijd naar blijf terugkeren. De stad waarvan ik mij voor vertrek telkens afvraag wat ik daar nu toch weer ga doen. De stad die zo hard roept en toch nooit verveelt.

We reisden met het absolute minimum aan bagage en dat lukte perfect. Mijn telefoon mocht de plaats innemen van de Nikon met de drie lenzen en kweet zich relatief waardig van zijn taak.

De dag voor ons vertrek stippelden we samen een route uit die begon in Oxford Circus en die naar het British Museum leidde. Het plan was om de tentoonstelling over de Vikingen te bezoeken, maar - zoals aangekondigd op hun website - het was ongelofelijk druk en dus gingen we maar voor een rondje mummies. Dat viel even goed in de smaak, het kind doet nooit lastig. Bliss.

Op verzoek van de grote jongen die nog wat straatartiesten aan het werk wou zien trokken we naar Convent Garden om er te lunchen. Frappant: hij liep er ongeveer met zijn ogen dicht naartoe. Het gevoel voor richting heeft hij duidelijk van zijn vader geërfd. Na het lunchen bij Le Pain Quotidien (zalige soep! mmmm brood!) installeerde ik me met mijn boek in de zon, terwijl hij naar het straattheater keek. Het voordeel van een grote jongen: hij is zo op zijn gemak zonder mij. Het nadeel van een grote jongen: hij loopt op zijn gemak overal naartoe in de overtuiging dat ik volg. Mijn moederhart kan dat nog wel aan, net omdat ik weet dat hij geen domme dingen zal doen en wel zal wachten als ik niet snel opduik, maar toch… loslaten, uh.

Na de rust in Covent Garden wandelden we richting Thames. Langs Victoria Embankment probeerden we weer even de telefooncel uit waar hij twee jaar geleden zijn vingers tussen de deur liet knallen. We liepen tot dé brug der bruggen: de Millennium Bridge. Deze behoeft geen uitleg voor ware Harry Potter fans. De brug der bruggen leidt nog altijd naar mijn plek der plekken: Tate Modern. Sinds ik The Seagram Murals van Mark Rothko voor het eerst zag in 1996 moet ik daar altijd opnieuw naartoe. Deze keer liepen we niet zomaar doelloos rond, maar gingen we gericht op zoek naar die werken die we op voorhand hadden uitgezocht. Deze Vézelay mocht wel mee naar huis, vond hij. I couldn't agree more.

Van Tate wandelden we tot Tower Bridge, rond Tower Hill en beslisten dat het dan wel genoeg was geweest. We klokten af op 12 kilometer doorstappen, musea niet meegerekend.

De tweede dag stond er niet gek veel op de planning. Net zoals de vorige keer spendeerden we de dag in twee fantastische musea: Science en Natural History. Absoluut aan te raden voor kinderen van alle leeftijden. I wou er maar al te graag nog eens naartoe. We boekten opnieuw (gratis) een time slot voor de dino's en ik boorde het wetenschappelijk deel van mijn hersenen aan om toch maar zoveel mogelijk te kunnen vertellen. V&A, enkel de straat oversteken, stond nog op de planning, maar het zal voor een volgende keer zijn. Hyde Park riep en dan voornamelijk de zon, de rust, de uitgestrektheid en de waterpartijen. Zalig genieten van mijn boek en van het enthousiasme van de grote jongen die zich, broekspijpen opgerold, in het ijskoude water van de Princess Diana memorial fountain waagde.

Overall conclusion: reizen met 1 kind: een absolute aanrader.

london2014

1·30 Gent · 2 British Museum · 3·16 Bankside · 4 tube · 5·7·12 Hyde Park · 6·8·17 (zicht op) Waterloo Bridge & The London Eye · 9 Victoria Embankment · 10·13 Millennium Bridge · 11 Princess Diana Memorial Fountain · 14 Hay's Galleria · 18·24 Covent Garden · 19 Tower of London · 20·21·22·23·25·26 Science Museum · 27·28 Natural History Museum · 29 Tower Bridge