Walking the South West Coast Path: de stunning beauty van Durdle Door

donderdag 29 december 2016


Opstaan met de lichtjes van heel Portland onder mij. Thee met melk. Muesli met Griekse yoghurt, made in the UK. Nieuwe conversaties over kunst. En dan was het hoog tijd om alles in te laden en terug via Weymouth naar West Lulworth te rijden.


Onderweg stopte ik nog wel in Winfrith Newburgh, een dorpje dat er zo mooi uit zag dat ik niet anders kon dan stoppen.

DSC_0019
DSC_0024 DSC_0010
DSC_0026

Ik plande een combinatie van deze twee wandelingen. Ik parkeerde voorbij het Durdle Door Holiday Park ① (vlak aan de klippen, kan niet beter. Het holiday park daarentegen lijkt me pure horror.) Van daar is het recht naar beneden naar Man O'War cove links ② en Durdle Door ③ rechts. Het was nog vroeg, ik was zo goed als alleen. In de verte zag ik Portland blinken in de zon, boven Durdle Door hing er nog een dik pak wolken.

durdledoor_map
DSC_0107DSC_0065

Ik bleef even hangen bij Man O'War en Durdle Door, twee echte landmarks op het South West Coast Path. Ik volgde het slijkerige (maar gelukkig verstevigd) pad naar beneden om een stukje strand te kunnen meepikken. Gaiters waren hier welkom geweest om de kleine steentjes uit mijn schoenen te houden.

DSC_0099
DSC_0084 DSC_0459
DSC_0077 DSC_0069

Terug boven op de kliffen stapte ik nog een eind naar het westen, richting Bat's Hole ④. Dat is een kleinere arch, vanwaar je een mooi zicht hebt op de grillige kustlijn. De zes lagen kleren die ik aanhad kwamen goed van pas. Twee graden, koude wind en een lichte drizzle, niet meteen de ochtend die ik me had voorgesteld, maar de omgeving maakte veel goed. De zon piepte in de verte door de wolken, ik was zo goed als alleen en mannekes, die natuur!

DSC_0083
DSC_0227
DSC_0156
DSC_0171
DSC_0162

Na een uur was ik terug aan het car park en volgde ik de bordjes naar Lulworth Cove ⑤. De views zijn zo zot dat je zou kunnen blijven kijken. Ook al is een groot deel van het pad tussen Durdle Door en Lulworth Cove verhard, het gaat serieus op en neer en kijken waar je je voeten zet is ten zeerste aan te raden.

DSC_0243
DSC_0196 DSC_0413
DSC_0259
DSC_0269

Aan het Lulworth Cove Heritage Center zijn er some facilities, handig voor hongertjes en volle blazen. Volg het pad naar Lulworth Cove en je komt voorbij Stair Hole ⑥. Je ziet er goed hoe de aardelagen in de loop van de tijd zijn omhooggeduwd en versteenden.

DSC_0399
DSC_0398 DSC_0389
DSC_0264

Het plan was om aan de andere kant van de baai te geraken zonder weer helemaal naar boven te moeten en via de heuvelkam de overkant te bereiken. Gelukkig kwam er net een vriendelijke oude dame van het strand af die wist te vertellen dat het eb was en dat ik wel veilig over de keien aan de andere kant zou geraken.

DSC_0322


Ik zag op mijn trip heel veel dieren van héél dichtbij (soms een beetje té). Die dag waren het de roodborstjes die me gezelschap hielden en het duidelijk niet erg vonden om mee te vliegen op minder dan een meter afstand.


Aan de overkant klom ik de heuvel naar boven en volgde het pad verder naar de Fossil Forrest ⑦. Dat stuk ligt in militair gebied, maar met kerst is er geen activiteit, dus ik kon gewoon door. Al was dat wel buiten de natuur gerekend, want 50 meter verder liep het pad toch dood door een landslip.

DSC_0343 DSC_0332
DSC_0353
DSC_0346 DSC_0351

Omdat ik maar voor 5 uur parkeren had betaald en ik niet goed kon schatten hoe lang ik er zou over doen (modderig pad downhill, lastig stappen op de stenen in de baai, en dan een steile klim van Lulworth Cove terug naar Durdle Door), vatte ik de terugtocht aan. Maar niet zonder eerst nog even tegen de vlakte te gaan op een steil en modderig stuk. Verlaten stukken natuur zijn voor meer dingen goed, maar in dit geval: geen pottenkijkers in de buurt! (En ook geen helpende handen, stel dat het slecht was afgelopen, dat is dan weer een nadeel).

Op het vasteland ging de zon al onder. Het licht in de baai was weergaloos. Als ik niet op uur had gestaan, dan was ik er zeker nog een tijdje blijven hangen.

DSC_0377
DSC_0284

Ik bereikte het car park ruim op tijd. Ik kon gerust nog eens de helling aflopen richting Durdle Door. Echt, ik was een beetje high van contentement achteraf, dat ik daar echt gestaan had en dat het nog machtiger was dan ik ooit had durven denken.

DSC_0460
DSC_0436

Gedachten van de dag:

· oh, my God!
· oh, my God!
· oh, my God!
· zoveel schoonheid op een dag, I could die right here and now.

Zin in meer South West Coast Path?

Zie Portland

3 opmerkingen:

  1. Hallo Oontje,
    Zalig je verslag te lezen en je foto's te bekijken. Ik zou het ook zalig vinden om daar met mijn fototoestel rond te lopen. Ik ben ook echt dol op oograferen, ook al ken ik er eigenlijk weinig van, puur op 't gevoel is het iets wat ik doe en at me toelaat schoonheid vast te houden ! Heel knap ook hoe je zo'n tocht op jezelf durft te ondernemen en dan nog in wintertijd. Beetje jaloers ben ik op je durf en heel dankbaar dat ik hier kan meegenieten.

    Groetjes, Carla

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe meer beelden ik zie, hoe liever ik daar ook eens zou wandelen. Wie weet, ooit? (als het lijf dat weer wil *wishful thinking*) Dan kom ik hier alvast tips halen!

    BeantwoordenVerwijderen